ياد از دست فراقت بر كى داد برم * فريادرس ! از تو به كه فرياد برم طوفان غمت رشتهء هستى بگسيخت * ياد تو شود ، ياد خود از ياد برم از دست تو . . . از دست تو در پيش كه فرياد برم * از دادستان همچو تويى داد برم گر لُطف كُنى نوازيم با نظرى * صاحب‌نظران را همه از ياد برم